14:00
Het vliegtuig vertrekt keurig op tijd. Ik heb een stoel bij de nooduitgang, dus extra beenruimte. Er zitten geen aso's naast me en de film is wel ok (The Proposal, heel flauw).
19:45 (incl. +1 uur tijdverschil)
We komen een kwartier te vroeg aan, jeej! Staan bussen te wachten die ons naar de aankomsthal brengen, en nu begint het. We hebben in het vliegtuig allemaal zo'n kaartje gekregen dat je in moet vullen en inleveren bij de paspoortcontrole. Vervolgens zie ik iedereen binnen driftig pennen op soortgelijke kaartjes. Ik dacht: "Aha! Dat heb ik gelukkig al gedaan." Nee. Het is een kaartje waarop je al je gegevens moet schrijven en mag aankruisen of je één van de zeven griepsymptomen hebt... Vervolgens mocht ik in een rij, waar ik aan het einde werd bekeken door een mannetje, die besloot dat ik er niet grieperig uitzag en m'n kaartje innam (met een gehandschoende hand).
19:55
Gelukkig was ik vrij snel langs het griepcheckpoint en was er ook duidelijk aangegeven waar ik m'n visum moest kopen. Tegen de tijd dat ik me omdraaide met m'n visum was de rij voor de paspoortcontrole ongeveer verdriedubbeld. Dit kwam omdat er 4 vliegtuigen geland waren en er maar 2 van de 20 poortjes open stonden. Ik ging in de dichtstbijzijnde rij staan.
20:10
Verkeerde rij. De andere bewoog gewoon, deze niet. De rij stond vol met Russen die geen van allen dat kaartje goed hadden ingevuld dus dat werd allemaal op z'n dooie gemak bij de paspoortcontrole gedaan. Ook werd ongeveer 1/3 terug gestuurd omdat ze geen visum hadden gekocht.
20:25
Ik sta nog steeds op dezelfde tegel. Naast mij zit een klein kind al 5 minuten lang iets te doen dat lijkt op (falend) breakdancen met power-ranger geluiden.
20:28
Paniek! Er gaat een derde hokje open. Gelukkig stormt de voorste helft van mijn rij naar het nieuw geopende hokje, waardoor ik eindelijk van m'n plek af kon komen.
20:45
Voor mij stond een Rus al een tijdje in z'n eentje. Opeens komen er uit de hoek 5 anderen bij staan. Toen ik er wat van zei deden ze heel wijs alsof ze me niet verstonden (wat best zou kunnen, het zijn Russen) en draaide zich stoïcijns weer om.
20:50
Eindelijk! Er is inmiddels een vierde poortje open gegaan en ik ben er zelf ook levend door gekomen. Mijn koffer lag al op me te wachten dus dat zat weer mee. Bas en Marie stonden er ook al drie kwartier te wachten en ik was blij ze te zien. Nog even drank ingeslagen voor de halve bevolking van het Sinbad kamp en we konden weg!
21:00
Staat een leuk taxi busje op ons te wachten. Het was ongeveer een uurtje rijden. Heb niet veel gezien want het was donker. Was wel onder de indruk van de infrastructuur haha. Echt heel logisch hebben ze daar niet over nagedacht. Wegen worden gescheiden door een soort middenberm met stoeprand en als je naar links wil moet je wachten totdat er ergens een doorgang is in die middenberm zodat je naar de andere weghelft kan om vervolgens een heel stuk terug te rijden en dan rechts te gaan, ideaal. Zie illustratie.
22:00
Ingecheckt bij het hotel, leuke kamer met airco (heel belangrijk). Al het vreten uitgepakt dat ik voor Bas mee moest nemen haha. Marie verwonderd zich over de goulash kroketten waar Bas het al minstens een week over heeft.
23:50
Heb lekker gegeten, het kamp bekeken, mensen en dieren gedag gezegd en m'n koele kamer ingegaan.
Einde van dag 1.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten